Rzeczywiste zużycie energii w nowym domu 147 m² – ogrzewanie sufitowe IR w praktyce
Coraz częściej inwestorzy poszukują alternatywy dla pomp ciepła, kotłów na pellet oraz klasycznych systemów centralnego ogrzewania. W odpowiedzi na liczne pytania postanowiliśmy zaprezentować konkretny, rzeczywisty przykład działania ogrzewania sufitowego opartego na farbie grzewczej IR.
Przykładowy budynek – 147 m²
Prezentowany budynek to dom jednorodzinny o powierzchni ogrzewanej 147 m², zlokalizowany w woj. wielkopolskim. Obiekt nie jest domem pokazowym ani symulacją – to normalnie użytkowany budynek, znajdujący się w trakcie wykańczania.
System ogrzewania został uruchomiony 20 listopada. Do 19 grudnia w budynku nie było drzwi wejściowych (zastosowano tymczasowo płytę OSB), a na ok. 30 m² cały czas prowadzone są intensywne prace wykończeniowe (układanie płytek, szpachlowanie, malowanie), co oznacza ciągłe wprowadzanie nowej wilgoci technologicznej.
Parametry budynku
- ściany: beton komórkowy 600,
- ocieplenie ścian: styropian grafitowy 20 cm,
- podłoga na gruncie: izolacja 10 cm,
- dach dwuspadowy, poddasze nieużytkowe,
- izolacja dachu: piana PUR ok. 25 cm,
- okna o współczynniku Uw ≈ 0,8,
- drzwi docelowe Uw ≈ 1,1,
- wentylacja grawitacyjna (jeszcze nie w pełni doszczelniona).
Zastosowany system ogrzewania
W budynku zastosowano sufitowy system ogrzewania podczerwienią oparty na farbie grzewczej IR, zasilanej bezpiecznym napięciem 24 V. System został zaprojektowany polowo – nie malowano całych sufitów, a jedynie odpowiednio rozmieszczone pola grzewcze.
Każde pomieszczenie posiada oddzielne strefowanie, co pozwala na precyzyjne sterowanie temperaturą. W całym domu utrzymywana jest stabilna temperatura 22°C, bez lokalnych przegrzań i bez zimnych stref.
Pomiary i zużycie energii
Zużycie energii prezentowane w ramach tej analizy pochodzi z osobnego podlicznika, zasilającego wyłącznie instalację grzewczą. Nie uwzględnia on CWU ani pozostałych odbiorników energii w budynku.
Pomiary są prowadzone na bieżąco i konfrontowane z inspekcjami kamerą termowizyjną. Dane pokazują rzeczywistą pracę systemu w trudnych warunkach pierwszego sezonu grzewczego, z wilgocią technologiczną i trwającymi pracami budowlanymi.
Dlaczego publikujemy ten przykład?
Celem publikacji nie jest porównywanie „na papierze” współczynników COP czy SCOP, lecz pokazanie jak cały system: budynek + źródło ciepła + sterowanie zachowuje się w realnym użytkowaniu.
To przykład dla inwestorów, którzy chcą podejmować decyzje w oparciu o rzeczywiste dane z liczników, a nie wyłącznie katalogi producentów.
W kolejnych aktualnościach zaprezentujemy również inne budynki oraz różne scenariusze pracy systemu – zarówno w domach zamieszkanych, jak i w obiektach w trakcie suszenia i stabilizacji przegród.